شهر تبریز
|
تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی با مساحتی حدود ۱۲۰۰ کیلومتر مربع، پس از تهران و مشهد سومین شهر بزرگ ایران است. جمعیت تبریز بالغ بر ۱٬۵۷۹٬۳۱۲ (سرشماری ۱۳۸۵) است که از این لحاظ پس از شهرهای تهران، مشهد و شیراز، چهارمین شهر پرجمعیت ایران محسوب می شود. تبریز از شمال به کوه عینالی و از جنوب به دامنه کوه سهند و از سمت غرب به جلگه تبریز و دریاچه ارومیه محدود است. تبریز از دیرباز تأثیر زیادی در زمینههای مختلف از جمله سیاسی و اقتصادی داشتهاست. تبریز اولین پایتخت ایران در زمان صفویان و شهر ولیعهدنشین دودمان قاجار بود.
در سدههای پنجم تا سوم پیش از
میلاد تبریز یکی از شهرهای پر جمعیت آن دوران بشمار
میرفتهاست. شهر دارای دروازههای متعددی بوده و بیش
از ۳۰۰ کاروانسرای در آن جای داشتهاست. به لحاظ
استقرار آن در منطقه جغرافیایی خاص شهر پی در پی
دستخوش حوادث طبیعی مانند زلزله گشتهاست و همچنین به
عنوان بزرگترین شهر نزدیک به ارمنستان و روم شرقی آن
زمان همیشه مورد تاخت و تاز دشمنان شمالی و شمال شرقی
قرار گرفتهاست. بدین علت با وجود قدمت کهن آن اکثر
آثار تاریخی آن از بین رفتهاست. تبریز یکی از
بااهمییت ترین مراکز بازرگانی آن دوران بوده و
بهعنوان پل ارتباطی بین شرق و غرب اهمییت فراوانی
داشتهاست. مردمان آن از دیرباز به کار بازرگانی
اشتغال داشتند و این فرهنگ تا کنون نگهداری شدهاست.
|
|||
|
|
|
||
|
قلعه جمهور (قلعه بابک ) - کالیبر |
آرامگاه شاعران |
||







